Een jaar later

Time flies.
Zowel op de blog als in het gewone leven.
Een klein jaar geleden zetten we de hamer in de muur tussen keuken en living.
En gingen we even logeren in onze garage.
Ondertussen al bijna twee jaar geleden dat het denkwerk over deze werken begon.
Althans het concrete denkwerk.
Ken jezelf, of leer jezelf kennen.
We zijn beide creatief, maar als het op ons interieur aankomt, hadden we toch graag wat ondersteuning van een professional.

We wachtten enkele jaren tot de kinderen een aanvaardbare leeftijd hadden.
En waren tevreden met wat was.

We namen tijd (lees 'veel tijd') om na te denken over de verschillende plannen die voor ons werden uitgetekend.
Er werd geluisterd, overlegd en gezocht naar een plan dat voor ons beiden een 'klik' gaf.
Zo had ik vele slapeloze nachten of ik nu wel of niet een open keuken wilde.
We spraken uren door over grotere en kleinere wensen.

Ja, ook mijn naaiuitrusting moest een plekje krijgen in het nieuwe interieur.
Hier blijft geen kamer over voor mijn hobby en dat vond ik ooit heel jammer,
maar ondertussen ben ik heel blij met mijn plekje aan het bureau en in de kast!
De 'overlock' ging de kast in, met een extra ledstrip voor de 'sjurjeteuse' van mevrouw.
Ha, ha, ik leerde de mannen het één en ander bij, 
want deze waren heel benieuwd wat dat ding dan wel deed!

Omdat we zo lang geleden besloten om ooit eens heel grondig ons interieur aan te pakken,
hadden we eigenlijk nooit zwaar geïnvesteerd in meubels.
Ook daar ging weer tijd over.
Zijn we niet goed in beslissingen nemen?
In ieder geval voelt het voor ons zo goed aan.
'Tijd brengt raad' is ons wel op het lijf geschreven :-)
Onze architect liet ons veel ruimte om zelf te kiezen en hielp ons beslissen wanneer nodig.

We wonen nu een 10-tal maanden in ons 'vernieuwde' interieur.
En het voelt goed!
We bouwden niet bij, maar de open keuken maakt alles zoveel ruimer en lichter.

De foto's werden genomen in opdracht van de schrijnwerker.
En neen, het is hier niet steeds zo 'spik en span' als op de foto's :-) !












Het salontafeltje ... dat blijkt de hardste noot om te kraken :-)
dus doen we het nog even met onze retroversie!