Vormsel anno 2017

Vorige zaterdag vierden we feest,
Matteo vierde zijn vormsel samen met familie en vrienden.
En ja, zoals gewoonlijk waren we al maanden bezig met de voorbereidingen.
Het mentale startschot voor de outfit (want ja, laat dat nu één van mijn verantwoordelijkheden zijn :-)  )kwam er in een gesprek met een vriendin.

Ik opperde dat we dit keer misschien voor een trui of zo zouden gaan, want zo'n 'blazertje' komt uiteindelijk nadien niet echt veel meer uit de kast ...
De reactie kwam al snel, 'Matteo is wel super schoon (= Westvlaams voor mooi) met een blazertje hé', zei de vriendin.
Die ene zin was voldoende om me opnieuw overstag te doen gaan.
Want ja, ik vind mijn 'klein groot' ventje inderdaad ook zo 'charming' met een 'blazertje'.

Als je al eens een 'vijfde' communiefeest voorbereidt, blijf je er wel vrij rustig onder.
Voor mij geen aankoop 'tegen de tijd' al tijdens de kerstvakantie omdat iedereen dan kleren koopt en omdat er dan misschien geen kleren meer zouden zijn. (Al eens meegemaakt? Dat er geen kleren meer zijn? Dat zou pas een grap zijn !!)

Ik nam dus rustig de tijd om wat rond te kijken en hier en daar wat te pinnen.
Wat me opviel, was de trend voor het 'driedelige' maatpak, ofte 'het gileetje' onder het 'colbertje'.

Het was op dat moment nog niet in me opgekomen om dit soort outfit zelf te maken,
maar door het zien van enkele prijzen (ja makkelijk meer dan €500) werd ik toch wat getriggerd.
Hoe meer ik er over dacht, hoe meer zin ik er in kreeg.
Een nieuwe uitdaging zou het worden.


Ook dit keer werd het toch even een pittige zoektocht naar de geschikte stoffen. Gelukkig vond ik al op dag 2 het nodige in De Stoffenkamer en In Den Beer.

Er werd wat extra naaitijd ingelast en ik kreeg ook wat extra naailessen van de juf.
Het kostte me best wat tijd, maar ook veel voldoening.
Eigenlijk is alles vrij vlot verlopen.

Het ideale colbertje vond ik in Burda februari 2017
Het patroon voor een gilet was al iets ouder en dat heb ik ook gemerkt, want ik maakte hem uiteindelijk 5 cm korter en nam ook nog veel in om te versmallen.
Als hemd geen twijfel hé, het alom geprezen Theo-patroon!


Ik mag wel zeggen dat ik het 'gebiesd' zakje, al of niet met extra klep, ondertussen in de vingers heb.
Zes versies in totaal en met plezier.
Ik vind dit soort zakjes steeds leuker om te maken :-)

Matteo had de 'coolste' vormselpeter, zijn beste vriend, zijn grote neef Hannes.
Een coole jonge gast die zich ook al eens graag feestelijk kleedt.
Hannes zei me dat hij zich als vormselpeter zou aanpassen aan zijn 'pupil', m.a.w. een strikje of een das?
Matteo ging voor het strikje!
En de broek, die kwam gewoon van de winkel :-)


Voor de fotoshoot konden we opnieuw rekenen op mijn broer.



En waw, dat doet hij met heel veel overgave!
Een echte passie voor hem en het mag gezegd, 
hij kan er wat van.
Een echt plezier om te doen.
Ook voor Matteo!














Een mooi herinnering voor ons allen!
Een moment om naar terug te kijken in de komende jaren, want slik, ik besef nog beter dan de vorige keer dat dit feest toch ook een stuk afscheid nemen is van een onbezorgde kindertijd.

Matteo is er klaar voor!
En dat is wat telt :-)




When toughts become dreams.



Wintercollectie is klaar!

Jiehaa !!!
De wintercollectie is klaar.
Ik weet het, rijkelijk laat, natuurlijk.
Met de nieuwe zetel had ik een heel goede reden om nieuwe kussenhoezen te voorzien.
Het oorspronkelijke plan was om voor elk seizoen een collectie te voorzien.
Omdat de zetel in december werd geleverd, zou ik dus beginnen met een wintercollectie.

De ervaring leert dat ik soms 'een nogal brede kijk' om mogelijke stofjes heb.
Een 'te brede kijk' wat de MDH betreft!
Om maar geen ontgoochelingen te veroorzaken, 
brachten we samen een bezoekje aan 'de Soldeur'.
We kozen er drie stofjes.


Er mocht wat glamourgehalte bij, dat was ok voor de MDH.
En als het op glamour aankomt, dan moet je bij de stofjes van Lotte Martens zijn.
Zo'n paneeltje is wat prijzig, maar ik mag daar wel elke avond mijn hoofd op laten rusten hé,
dus dan vind ik dat zijn geld meer dan waard!
Perfect om met een bronzen paspel af te werken.


Het grijsgroene stofje was een koopje.
Twee couponnetjes uit de gordijnencollectie.


Sowieso had ik een 'bont'-kussen in gedachten en het geluk zat aan mijn kant, want ze hadden toen net een nepbontje met gouden spikkeltjes op de puntjes.
Als je het echt wil zien, dan zal je wel een beetje je best moeten doen!



De eerste twee versies waren heel snel klaar.
Ja, toen het nog echt winter was.
Maar de 'bont'-kussens werden steeds maar weer uitgesteld.
Veel pluisjes, heel veel pluisjes als je hier in gaat knippen.

Toen ik twee weken geleden op naaiweekend ging,
vond ik dit project de ideale afsluiter van een zeer aangenaam weekend!
Zo zou ik mijn ventje thuis gelukkig maken, 
eindelijk af die kussens!
En zou ik mijn 'aantal afgewerkte stuks' in no time met 2 kunnen verhogen.
Of ik de compagnons op naaiweekend zo gelukkig maakte?
Je weet wel, veel pluisjes, heel veel pluisjes ;-)

Als ik nog eens met 'nepbont' thuis kom,
dan doe ik dat thuis hoor, dames!
Want ja, de I robot is een feit!


En nu wordt het dringend tijd voor de zomercollectie.
I know, daartussen heb je nog de lente ...
maar laten we die lente maar even uitstellen en meteen naar de zomer doorschuiven!!

Ik heb zin in etnisch ... denk ik.
Iemand een tip waar je dit soort stofjes op de kop kan tikken?